Czy alternatywą dla zbiurokratyzowanego państwa ma być zbiurokratyzowane społeczeństwo? Analizując styl funkcjonowania tzw. NGO-sów, które zawłaszczyły dla siebie przestrzeń publiczną, odpowiedź nasuwa się sama. W dzisiejszej Polsce nie ma już miejsca dla autentycznie bezinteresownej działalności społecznej, bo wszystko sprowadza się do grantów, pieniędzy, dofinansowania i mądrze brzmiącego języka unijnej nowomowy.

Ani się obejrzeliśmy, a pierwszego maja minęło siedem lat od historycznego poszerzenia Unii Europejskiej o kraje Europy Środkowej, w tym Polskę i Słowację. Siódma rocznica z reguły nie jest okazją dla hucznych obchodów i podsumowań, ale tym razem jest inaczej. Od pierwszego maja 2011 znikła właściwie ostatnia bariera, która dzieliła obywateli UE na „lepszych i gorszych” – od tego czasu możemy bez przeszkód pracować w Niemczech i Austrii, czyli w najbliższych nam i jednych z najzamożniejszych krajów Europy Zachodniej.

Wystąpienie Grecji ze strefy euro jest o wiele bardziej realnym wariantem, niż twierdzą greccy politycy. Wbrew temu, co można przeczytać w gazetach, wprowadzenie własnej waluty nie jest wcale aż tak skomplikowane i kosztowne.

Ostatnie wybory parlamentarne na Węgrzech, w Czechach i na Słowacji doprowadziły do tego, że we wszystkich krajach Grupy Wyszehradzkiej rządzi umiarkowana prawica, o podobnych poglądach na gospodarkę i politykę zagraniczną. Oznacza to niebywałą szansę na ożywienie współpracy wyszehradzkiej, która w ostatnich latach trochę osłabła.