Fot. Wikipedia

Historia najnowsza zna wiele przypadków dyktatorów, którzy za swojego życia namieszali tak bardzo, że ze skutkami ich działań nie mogą się uporać nawet przyszłe pokolenia już w czasach demokratycznych. Chyba największą wprawę w zakładaniu takich pułapek na przyszłość miał Józef Stalin, który celowo tak przemieszał narody ZSRR i zmieniał granice republik związkowych, że do dziś są z tego powodu konflikty (Naddniestrze, Osetia Pn. itp.). Wszystko wskazuje na to, że w ślad za Stalinem idzie również Alaksander Łukaszenka i kontrolowane przez niego KGB, który bardzo sprytnie rozwiązał sprawę obcokrajowców, niechętnych jego reżimowi.

Fot. Wikipedia

Czy brak możliwości podróżowania na Białoruś może być uznany za poważną uciążliwość dla polskiego obywatela? Dla jakichś 99% Polaków nie ma to absolutnie żadnego znaczenia. „Po co tam w ogóle jeździć?” – zapyta retorycznie przeciętny Kowalski. W tej sytuacji mało kto sobie uświadamia, że dla pewnej grupy polskich obywateli Białoruś jest krajem szczególnym, z którym te kilkadziesiąt tysięcy osób jest związanych więzami zawodowymi, rodzinnymi czy towarzyskimi.

Na zdj. Aleś Bialacki. Fot. Wikipedia - plik udostępniony na licencji Wikimedia Commons

Od kilku dni przez polskie media przetacza się informacja o tym, że polska prokuratura wsparła represje na Białorusi, ujawniając Mińskowi dane białoruskiego opozycjonisty. Niestety, to nie jest pierwszy tego typu przypadek. Jak już wielokrotnie pisaliśmy, polityka podwójnych standardów w stosunkach z Białorusią jest rzeczywistością od dłuższego czasu: podczas gdy kierownictwo MSZ wspiera białoruską opozycję, urzędnicy niższego szczebla robią coś zupełnie przeciwnego.

Łukasz Pałucki

W dniach 10-12 września byłem w Mińsku na Białorusi. Sporo się działo. Moja wizyta była przeładowana spotkaniami i składała się z dwóch części: dotyczącej lgbt (relacja z tej części ukaże się w mediach lgbt) oraz część dotycząca współpracy SDPL z Młodą Hramadą - największą lewicową organizacją w tym kraju.